Los 12 uvas

In Spanje (en veel andere Spaanstalige landen) eet men geen oliebollen op oudjaarsavond, maar 12 druiven. Eén op iedere slag van de klok. Dat brengt geluk voor het nieuwe jaar – als het je tenminste lukt.
Er worden speciale blikjes verkocht met 12 druiven: ontpit en ontveld, om het makkelijker te maken.

Dit jaar hebben we de tradities gecombineerd: eerst oliebollen, dan 12 uvas (gelukt…), en dan champagne.

12 uvas en Holanda - voor de klok op de Spaanse tv die we via de laptop kunnen bekijken. Que listo, no?

Hier wat Spaanse voorbeeldjes: de eerste zoals het vast bij de meeste gezinnen thuis gaat (alleen op de tv en je eigen druiven letten, dn wel proberen je familieleden aan het lachen te maken), de tweede laat zien dat niet alleen mensen aan deze traditie doen, en de derde toont dat je dit jong moet/kan leren.

 

(Eerste filmpje is inmiddels verwijderd van Youtube)

Para mi novio :)

Met een knipoog naar Australie, hier een filmpje over Madrid : even een logje VOOR mijn vriendje, in plaats van de belevenissen VAN hem.

Aaaaaaaaaaaaaaaaaah

Gisteren zag ik dit filmpje op internet.
Het is dat dit schatje 2 witte achterpootjes heeft en niet 1, anders had het zomaar Chica kunnen zijn in haar kitten-tijd!

Met dank aan Marieke voor het vinden van het filmpje!

les Fogueres de Sant Joan

Alicante viert feest.
5 dagen lang is het hier ‘les Fogueres de Sant Joan‘. De stad staat vol met een soort papier-maché beelden (91 om precies te zijn), die de laatste dag om 12 uur allemaal in de fik worden gestoken (als we het allemaal goed begrepen hebben… )
Het feestje is vrijdag klokslag 14 uur begonnen. En een feestje begin je hier niet ongemerkt, maar liefst met een vuurwerk. En niet zomaar een vuurwerk, nee, een herrie-vuurwerk (want overdag…). Een ‘mascletà’ heet dat hier.
En voor die van vrijdag – la primera mascletà – lopen de Spanjaarden hier massaal de straat op. De juffen gingen ook, en vroegen of we mee wilden. Natuurlijk.

De instructie om vooral NIET je vingers in je oren te stoppen bij al die herrie en zelfs je mond een beetje open te houden, klonk een beetje angstaanjagend, maar je, je probeert te integreren, of je probeert het niet

Klokslag 14 uur klinken de eerst knalletjes
en ploppen er wat wolkjes tegen de blauwe lucht.

Hoe langer het duurt hoe meer rook er verschijnt

en nog meer…

En iedere keer als je denkt: ‘nu zal het wel niet harder meer gaan’…

… inderdaad, dan kan het toch NOG harder.
Na de apotheose klinkt er een luid applaus.

Dit voor wat betreft ons beeldverslag, maar om een indruk te geven van het geluid heb ik een filmpje van YouTube geplukt. Voor diegenen die durven…

Es facil, hmmm?!

Vrijdagavond : de (3e) lesweek zit er weer op.
Vandaag was een topdag: de Ierse meiden hadden gisteren waarschijnlijk tot laat gefeest en waren de eerste 2 uur niet aanwezig. Een ‘zittenblijver’ van vorige week die bij ons was ingestroomd ging opnieuw proberen een test te halen, dus waren we met ons 3-en. Voelde ampers als privé-les.
Na 2 uur waren 2 van de 4 Ierse meiden uit hun bedje gevallen, en richting school gerold, maar met 5 studenten om de tafel is natuurlijk nog steeds erg luxe. Muchas tocas in ieder geval.

Om jullie een idee te geven van hoe zo’n klasje ongeveer ging de eerste week, hieronder profesora C. Wij hadden haar ook de eerste week en ze is werkelijk een kei in het uitleggen/nadoen/tekenen van woorden. En alles in het Spaans.

Overigens zeggen bijna alle juffen – als ze een nieuw stukje grammatica hebben uitgelegd: "Es facil, hmmm??". AAAAAAAARCH. Niks facil.

Vanavond weer uit eten bij Lizarran. Erg leuke sfeer daar. Alle obers praten nu tenminste ook Spaans tegen ons – nadat een van hen aan Harrie vroeg: one beer more? en Harrie zei "no, (hij draaide zich al om) pero una caña si por favor". Een vette glimlach. Toen hij later aan ons vroeg "café?" en Harrie tegen mij zei "nog koffie?" volgde uiteraard meteen zijn "no, no coffee, CAFÉ".

Aftellen

Sinds 1 oktober vorig jaar – nou ja, effectief sinds 31 oktober – werkt H. niet meer op vrijdag.
Op de overige doordeweekse dagen gaat de wekker voor 6 uur, en ter compensatie op vrijdag niet. Overigens maakt dat weinig uit, want katten hebben blijkbaar een zo ongeveer op de minuut nauwkeurige innerlijke klok, dus iedere vrijdag staan de katten even voor 6 uur zenuwachtig aan de kant van H. op het bed te springen om te voorkomen dat de baas zich verslaapt. Maar dat terzijde.

En die baas is de laatste dagen van de rare cijfer-rijtjes.

Had hij het zondagavond nog over 4-4-3-2 en gisteravond over 3-4-3-2, vanavond is het 3-3-3-2.

We zullen er maar geen lezersvraag van maken, ik verklap maar gewoon meteen dat het de nog te werken madiwodo’s zijn. Zagen we dat liedje toch vanavond bij dwdd….!

Maar na morgen is het dus nog 3-3-2-2 en donderdagavond komt de eerste 1:
3-3-2-1.

Het grote aftellen is begonnen.

Kersthug voor iedereen

 

Het verhaal achter de free hugs vind je hier.
Als we Wikipedia toch niet hadden… het is dus inderdaad opgenomen in Sydney, we dachten het al te herkennen.

Reisvoorbereiding – conditietraining

Ter voorbereiding van de vakantie ben ik ook hard aan de konditie aan het werken. In 10 weken van fase 2 (errug slecht) naar fase 4 (stuk beter). Dit filmpje wijst uit dat dat in het Krugerpark best van pas kan komen.

Naschrift: Bij meerdere PCs werkt het links blijkbaar niet. Via deze site kom je er ook.