Kopfoto wissel (9)

Het plaatje van de auto had eigenlijk kunnen blijven staan, want die is vrijwel identiek de komende vakantie vergeleken met Spanje.
Alleen de omgeving verandert…

Laatste dagje Spanje (2012)

Na een laatste relaxdagje zijn we al weer toe aan de laatste dag van onze 12 daagse-vakantie. Vandaag in een klein ritje de auto terugrijden naar Cartama. En vandaaruit worden we – super! – weer naar het vliegveld in Málaga gebracht.

Voor wie OOK op mooie plekjes wil kamperen…

of gewoon door mooi Andalusie wil rijden…

…voor diegene is het goede nieuws dat je deze auto gewoon kunt huren! Voor info zie de website van AndalusieAdventure. De Landrover is kompleet met kampeeruitrusting. En is ons goed bevallen. Maar wij zijn enigszins bevooroordeeld wellicht, want dump ons ergens is Spanje en we hebben het al snel naar ons zin!

Het trappetje IS even wennen… – maar – het went!

In onderstaand filmpje kun je zien hoe het opzetten van zo’n daktent nu eigenlijk gaat. Let niet op het geluid

Het enige verschil met ons was, dat wij er een trapje bij nodig hadden… De Landrover is wat hoger dan de auto in het filmje, en we zijn allebei geen 2 meter.

De route die we gereden hebben – in iets groter formaat te vinden op google maps

______________________________________
Reisinfo:
• gereden afstand: Mijas – Cartama:
ongeveer 50 km – via de A7 – A397 – A404 – A355

• Landrover gehuurd bij AndalusieAdventure te Cartama. Op een (auto)halfuurtje afstand van het vliegveld van Málaga.

Adra – Mijas

Bij de ochtendvergadering komen we er niet uit welke camping het vanavond moet worden. Overmorgen auto inleveren (in Cartama), dus daar niet te ver vandaan, morgen willen we eigenlijk een lummel-dagje, maar dan wel op een beetje leuke camping… We besluiten maar gewoon te gaan rijden en moeten nog opschieten om voor 12 uur van de camping af te zijn.

Veel ‘doorrij’-km’s vandaag, om eind van de dag tijd over te hebben om even te zoeken.
De eerste camping is een stukje binnenland in – aan de A404. Het voelt meteen -tig graden warmer. Nèh, nog maar even verder zoeken.
De volgende camping – in Torremolinos – ziet er wat sfeerloos uit, weer halen we ons neusje op. Camping Fuengirola a/d zee kunnen we niet vinden.
Uiteindelijk komen we uit bij Camping Los Jarales (Mijas). Mooie hoge, grote bomen, een zeebriesje… het zoeken is beloond.

De gebruikelijke rest van de dag: installeren, koud biertje/wijntje, kokkerellen, smeren tegen muggen, wijntje erbij, en tegen de tijd dat we van ons stoeltje vallen het trappetje op.

Nog een keer deze vakantie: hapjes en een wijntje…

Ons ‘lummel’-dagje hier bevalt goed. Relaxt inpakken en opruimen zo!
‘s Avonds heerlijk gegeten op de camping en daarna Spanje de halve finale voetbal zien winnen van Portugal. Wel grappig, met Spaanse en Portugese fans kijken.
______________________________________
Reisinfo:
• gereden afstand: Adra – Mijas:
255 km – via de E15 – A7 – A404 v.v. – N340

Cambiamos la ruta

‘s Ochtends zien we op internet dat het in Granada 40 graden wordt vandaag, dus we besluiten we een stukje door het binnenland te rijden vandaag, maar wel te overnachten aan de kust. Eerst tanken en boodschappen doen, dan de bergen in.

De bergen zijn weer mooi.
Het binnenland in wordt het voelbaar warmer.

Weer veel groene weggetjes vandaag.

Een deel van de route is maar anderhalf wegdeel breed – de berg brokkelt daar een laag stenen over de rijbaan.

In Adra gaat de weg naar de camping een aantal kilometers tussen de Spaanse kassen door. We denken beiden ‘hm, wat kan dat worden, in zo’n omgeving’. En komen uit bij een soort oase van bomen, schaduw, een leuke Spaanse signora en een koele veranda, waar het koude biertje prima smaakt.

Camping Las Vegas in Adra – tussen de Spaanse kassen zomaar een kleine oase! Kompleet met super-aanhankelijke kat.

‘s Avonds vluchten we vroeg naar bed voor de muggen…
______________________________________
Reisinfo:
• gereden afstand: Nerja – Adra:
182 km – via de N340 – N323 – A346 – A348 – A347

Omkeer-dagje

‘s Ochtends ultra-relaxt opgestaan
en ten volle onze dure camping gebruikt

Extra lang tandenpoetsen…

Via de kustweg naar het Oosten gereden. Eén lang lint van strandjes en geparkeerde auto’s lijkt het. Als je wilt stoppen om koffie te drinken kun je je auto niet kwijt (met 2,5 m hoogte passen we niet in parkeergarages). Als we zijstraatjes proberen lopen die regelmatig dood – na vandaag is Harrie een kei in het keren van de auto.
De aanhouder wint ook vandaag. Als we buiten een centrum een plekje hebben en via een onooglijk steegje achter 2 Spanjaarden aan naar zee lopen, komen we in een geweldig barretje. Vol Spanjaarden die aan het comer-ren zijn.

Heerlijke vis en dulce toe

Daarna door tot vlak voor Nerja. Via een bord langs de weg komen we bij een campsite naturaleza : Cortijo San Miguel.

…

‘s Avonds brood gegeten en met de campingkatjes gespeeld. Eén springt als een soort kangaroe op alles wat beweegt.
De buurhond komt nog een keer langs en op ons plaatsje poepen. Hoe naturaleza wil je het hebben
______________________________________
Reisinfo:
• gereden afstand: Manilva – Nerja:
184 km – via de A7 – N340

Groene weggetjesdag

Vandaag een ‘groene wegen route’ op de kaart uitgestippeld.
Mooie route – we rijden ons diverse keren kwijt in dorpjes waar de weg doorheen loopt, waar we dan blijkbaar een bordje doorgaand verkeer missen – en daardoor in smalle of steile straatjes belanden.

De weggetjes zijn niet alleen groen op de kaart – ook om ons heen is het erg mooi.

 

 

 

De geplande camping is het niet helemaal, dus we rijden via een ‘witte’ weg naar de kust.

Als de weg onverhard wordt twijfelt de kaartlezer even of we wel goed zitten, maar een tegemoetkomende Spanjaard stelt ons gerust.
‘Sisi, Estepona.’

Hij heeft gelijk, al duurt het even voor we weer asfalt hebben. In onze boekjes en op de kaart staan geen campings, maar aan zee kan dat toch niet waar zijn, denken wij eigenwijs.
En inderdaad: plots een bord langs de A7: La Bella Vista (in de buurt van Manilva). Aan zee, hartstikke nieuw, en anderhalf keer duurder dan normaal, maar we zijn er blij mee.

Camping La Bella Vista – Manilva, aan de A7.

‘s Avonds voetbal: Spanje – Frankrijk. We gaan net iets te laat naar de kantine, en horen aan alle kanten van de camping gejuich als Spanje 1-0 scoort. Bij 2-0 kunnen we meejuichen: voor de tv en aan de tapa’s.
______________________________________
Reisinfo:
• gereden afstand: El Puerto de Sta Maria – Manilva:
247 km – via de A382 – A372 – A2302 – A373 – MA 537 – MA558 – MA557 – A7

El Rocío – El Puerto de Santa Maria

We starten de dag met een bezoekje aan El Rocío. Het heeft de sfeer van een wildweststadje, de wegen zijn niet verhard, maar van zand, en voor vrijwel alle huizen zijn er houten hekken om je paard aan vast te zetten. In het kerkje staat La Virgin del Rocio, die jaarlijks tijdens de belangrijkste bedevaart van Spanje door de straten wordt gedragen.

Onverharde wegen in El Rocío.

 

Pracht en praal in de kerk.
Het bordje fotograferen verboden lijkt niemand te zien…

 

Via een toeristische route NO Donana door, over onverharde wegen – incl. snelheidsdrempels Speuren naar wild, helaas geen lynx gespot.
Dan via de snelweg naar het zuiden, doel: Puerto de Sta Maria. Al 2 keer eerder hebben we op Camping Las Dunas gestaan en dat bevalt altijd goed.

‘s Avonds weer tapas gegeten bij ‘ons’ barretje voor de ingang – de obers zijn nog dezelfden als voorheen.
We besluiten een relaxdag in te passen en hier 2 dagen te blijven.

En op een relaxdag heb je tijd om een wasje te doen…

______________________________________
Reisinfo:
• gereden afstand: El Rocío – El Puerto de Sta Maria:
257 km – via de A483 – A494 – HF6244 – HF6248 – A483 – E1 – A4 – AP4 – A4

• NP Doñana : tip: bezoeken vanaf het noorden en niet vanaf zuid (Sanlucar de Barrameda). El Rocio is een heel leuk plaatje om even doorheen te lopen, en het parque Natural dat aan de Noordkant aan het NP grenst, kun je met de auto doorheen. Veel onverharde leuke weggetjes voor de 4×4 ! Hier zelfs onverharde wegen MET snelheidsdrempels tegengekomen.

• tip: camping Las Dunas in El Puerto de Santa Maria. Leuke plekjes onder hoge bomen.

La Carlota – El Rocío

Vandaag een rij-dag, om uit te proberen hoe ons dat vergaat.

We leren vandaag dat route-instructies LUID moeten worden gegeven: een Landrover maakt wat meer lawaai rond de 90 km/uur dan een gewone auto. Anders krijg je het volgende tafereel:
Kaartlezer: “dadelijk links“. Chauffeur rijdt stoïcijns rechtdoor. Ik zei toch links? Ow, niks gehoord

Onderweg een paar Osborne stieren gezien. Er staan er volgens Wikipedia nog 91 door heel Spanje.

En hele stukken snelweg met fleurige middenberm.

Op camping La Aldea een plekje uitgezocht. Daarna Doñana ingereden. Door het Parque Nacional mag je niet zelf rijden, door het Parque Natural wel. De parken grenzen aan elkaar en de dieren kunnen heen en weer lopen tussen beide parken.

Deze helaas niet gezien – de 2 opgezette koppen in het landhuis tellen we niet mee…

Wandelen in Doñana – we leren dat hier ook Eucalyptus bomen staan… tsss

Vandaag gespot: ooievaars, lepelaars, kleine zwijntjes en heel veel zwaluwen

Camping La Aldea : en ook hier is het weer “zoek maar een plekje uit”

‘s Avonds menu del dia op de camping – tegelijk met 50 schoolkinderen. HEERLIJKE gazpacho!
______________________________________
Reisinfo:
• gereden afstand: La Carlota – El Rocío:
255 km – via de A4 – E1 – A481 – A483 + toeren door Doñana

• NP Doñana : tip: bezoeken vanaf het noorden en niet vanaf zuid (Sanlucar de Barrameda). El Rocio is een heel leuk plaatje om even doorheen te lopen, en het parque Natural dat aan de Noordkant aan het NP grenst, kun je met de auto doorheen. Veel onverharde leuke weggetjes voor de 4×4 ! Hier zelfs onverharde wegen MET snelheidsdrempels tegengekomen.

Los Villares – La Carlota

Relaxt opgestaan en de dag begonnen.
Vandaag vooral veel tussen de olijven doorgereden. Bewolkt, maar de temperatuur loopt toch behoorlijk op. We rijden eigenlijk continu met de raampjes open, ondanks de hitte lijkt dat lekkerder dan ramen dicht en airco aan.

Vandaag rijden tussen de olijven door.

Ter afwisseling ook nog een paar veldjes zonnebloemen.

Vroeg in de middag arriveren we op een camping in La Carlota.
‘s Avonds ge-del-dia-t op de camping. Als we er om vragen wordt het menu del dia speciaal voor ons op een briefje geschreven. Het is nog een keuze del-dia ook, pero van de pescado hay solo uno.

Plek zat op campsite Carlos III in La Carlota

______________________________________
Reisinfo:
• gereden afstand: Los Villares – La Carlota (30 km Z van Cordoba):
162 km – via de A3226 – A331 – CP 52 – A 318 – C327 – N432 – CP44 – CP VII – A3052

el Chorro – el Torcal – Los Villares

Kijken waar het trapje zit, voetje op een treetje, kwartslag draaien, met andere voetje treetje zoeken, en afdalen maar. Dat is ongeveer de
‘uit-bed-stap-procedure’ voor de komende dagen, en zal me na een paar keer steeds makkelijker af gaan.

In de ochtend wandelen we wat bij de Garganta del Chorro, en zien van afstand een stuk van de Camino del Rey.

 

Bij het rode pijltje een stukje van de camino del rey.
Aan de rechterzijde het ontbrekende stuk.

Via Antequera rijden we naar El Torcal, waar we een mini-wandelingetje maken – die van vanmorgen zit nog in de benen…

Mooie weg naar het visitors center van El Torcal toe.

 

 

En zo ziet de tent er op de auto uit als die is ingeklapt.

Daarna op de gok op zoek naar een camping in de buurt van Priego die op de autokaart staat. Mooie omgeving, maar geen camping-bordje. Een Spaanse voorbijganger zegt er hier geen te kennen, maar 7 km verderop is een pequeña camping. We volgen zijn aanwijzingen en inderdaad, in Los Villares staat – achter wat struiken – een camping-sign. Zouden we anders nooit gevonden hebben. Er staat niemand, en aan het hoge gras te zien is het ook al even geleden dat er iemand heeft gestaan. Zelfs de trap naar de wc is overgroeid met planten, dus H. begint met tuinieren.

Chirinquita Mirador de Estrellas – t.o. de campsite.

Bij het trendy campbarretje aan de andere kant van de straat drinken we een heerlijk koud biertje/colaatje – met heerlijke tapa – en horen dat de bar (chirinquita, leren we) sinds afgelopen zaterdag open is. Bediening: superaardig. De man die onze elektriciteit moet maken – en een lichtje bij de wc – heeft daar duidelijk geen zin in, maar met een drankje maken we ook zijn humeur weer goed.

‘s Avonds gekookt op onze prive campsite. ‘s Nachts verrast door een kort buitje.
______________________________________
Reisinfo:
• gereden afstand: camping El Chorro – Los Villares : ongeveer 160 km – via de A343 – A7075 – A92 – A333 – A3226 (km teller vergeten te noteren vandaag)

• Voor wie eenvoudig kamperen leuk vindt, en een rustig plekje zoekt:
Camping in Los Villares (tussen Rute en Carcabuey – aan de A3226).
Coordinaten: N 37° 24.487′ W 004°17.630′

campsite in Los Villares. Tussen de euh… hoe heten ze ook al weer…

El final

Een uur voor de wedstrijd wordt het onrustig in huize H&H

Is het scherm klaar? check.

Staan de uit Spanje meegenomen dulces klaar? check.

Klopt de outfit? check.

Jip, alles klopt, en na 90 minuten en 4 keer juichen…

… is España kampioen !

 

D’n stoere auto

Terug in de tijd gravend, naar de dag voor onze vakantie, was dat het gebruikelijke tafereel. Inpakken en katjes wegbrengen. Bij het inpakken voelen ze de bui al hangen, net als hun illustere voorganger.

Kunnen we echt niet mee? Volgens ons is er nog plek.

De vlucht zelf is voorspoedig – al heb ik aan het begin van de startbaan het idee dat ik voor het eerst mee ga maken dat die start wordt afgebroken. Er zijn ouders die een kind op schoot willen, ipv op de eigen stoel. “Hij wil niet.” De stewardess en de opperstewardess zijn onverbiddelijk, en dat zijn zowel kind als ouders niet gewend dus dat helpt uiteindelijk en we vertrekken toch. Pa loopt later ook met pen en papier naar achter – ongetwijfeld om namen te vragen en een klacht in te dienen. Zucht.

We worden heel luxe opgehaald op de luchthaven van Malaga, met de Landrover, en onder het genot van een koud drankje en hapjes kletsen we wat over Spanje, en krijgen een korte auto- en tentinstructie.

En dan mogen we zelf … een korte tocht naar El Chorro om wat te wennen aan de auto. Groot stuur, H. voelt zich net een vrachtwagenchauffeur. Het opzetten gaat ook goed, al zal dat deze vakantie de klus van H. worden. Met een frozen shoulder zijn al die handelingen boven je hoofd niet uit te voeren. Maar zwaar is het niet, krijg ik te horen, meer een handigheid: het laddertje gebruik je als een soort hefboom, om de tent als een schelp open te klappen. En die is dan – op het openritsen na – ook meteen klaar voor gebruik.
De eerste avond moeten we dan alleen nog even de matrashoes om de matras doen – die kan de rest van de vakantie blijven zitten. Hop de kussens en het dekbed erin, en het bedje staat klaar.

De auto, zijaanzicht.

Ok, we staan een beetje scheef, maar het is dan ook de 1e nacht.
De rest van de vakantie gebruiken we de waterjerrycan als waterpas, indien nodig

Geen slecht plekje, toch? …

‘s Avonds eten op de camping met uitzicht op de auto en voetbalgeluiden op de achtergrond. En me psychisch voorbereiden op het trappetje naar boven…
Doe nog maar een wijntje, dat helpt vast
___________________________________________________
reisinfo:
• gereden afstand: Cártama – camping El Chorro : ongeveer 40 km - via de A7077 (km teller vergeten te noteren vandaag)

Completo

We zijn weer thuis na een lekkere vakantie en sinds vanmiddag weer ‘compleet’: Chica en Nala zijn opgehaald bij hun vakantieverblijf De Steenrakkertjes, waar we ze met een gerust hart achterlaten.

Zoals gebruikelijk heeft Nala de hele weg zitten mauwen, en ligt Chica alles lijdzaam te ondergaan. Hier thuis zijn de rollen omgedraaid: regelmatig loopt Chica ergens een paar minuten te mauwen ergens in huis, terwijl Nala ergens ligt te dutten of te manicuren.

Nog een beetje alert en onwennig.

Ah, mijn dekentje ligt er nog. Bien.

De komende dagen volgen er natuurlijk nog vakantieplaatjes en -verhalen. Genoeg te vertellen over tentjes, mooie natuur, leuke ontmoetingen, Spaans voetbal. En Spaanse temperaturen…

un saludo uit el puerto de santa maria

Geen bericht was in dit geval: goed bericht We vermaken ons weer prima, onze dagen bestaan uit reizen, kopje koffie drinken in het liefst kleine spaanse barretjes, reizen, stukje wandelen, reizen, camping zoeken, tent opklappen, menu-del-dia-en op de camping en nog eenwijntje voor de auto voor het slapen gaan. Ampers tijd om de weblog bij te werken

Vandaag hebben we een relax-dag ingebakken:  in el Puerto de Santa Maria. 9 jaar geleden stonden we hier voor het eerst, en nu al voor de 3e keer. ’ons’ tapas restaurantje voor de ingang zit er nog steeds, kompleet met hetzelfde personeel.

Wellicht later vandaag – tussen het relaxen door - alvast meer vakantie verhalen, anders komen die nog wel na de vakantie. Maar al wel even een foto van een van onze kampeerplekjes… om te bewijzen dat we echt – best stoer… – op het dak slapen. Overigens lijken de meeste Spanjaarden dat nog niet eerder te hebben gezien, en wordt er heel wat gebliekt

Camping in Los VIllares – het bijbehorende verhaal hoe we hier gekomen zijn volgt nog.

We gaan op reis en nemen mee…(2)

… shirtjes, korte broeken, zonnebrillen, zonnebrand, after sun, slippers …