Anaga

Gisteren met de auto op pad geweest naar de noordoost kant van het eiland: naar het Anaga gebergte.

Mooie route, prachtige omgeving. Weinig plekjes onderweg langs de TF-12 en de TF-134 om te stoppen en te genieten van het uitzicht. Áls er dan iets te klagen moet zijn deze dag zou het dat zijn.
Vooruit, nog wat – de koffie onderweg. Maar verder, was het weer een mooie, en hele zonnige kortebroeken dag 🙂

Begin van ons toertje door het Anaga gebergte. Wel groen, maar bijna geen bomen. Dat lijkt een opvallend verschil met bv. de omgeving van Masca.

Met de bekende bergweggetjes die steeds smaller worden. Eerst nog met witte streep, later zonder. Maar prima te doen, volgens de chauffeur. Ook niet veel tegenliggers.

Langzaam richting de zee aan de noordkust.

De kust bij Roque de las Bodegas. Met een soort van 12 apostels waar de aanstormende golven op breken. En de minst lekkere koffie van heel Tenerife.
Die je dan wel weer naar binnen werkt met een prachtig uitzicht. 🙂

Ook vanaf Anaga kun je de Teide weer zien liggen in de verte. Niet voor niets de hoogste berg van Spanje (3718m).

’s Avonds op ons balkonnetje nagenieten van een mooie dag.

 

Advertenties

Rondje Tenerife

Gisteren een rondje Tenerife gereden, met de klok mee. Aan de westkant van Tenerife omhoog. Flinke wandeling gemaakt in Puerto de la Cruz, incl de nodige hoogtemeters. En via de oostkant van het eiland weer terug naar het zuiden.
In Adeje was er ’s ochtends erg veel wind, aan de andere kant van het eiland was daar niets van te merken – goede gok.

Vandaag is de wind weer weg, is het onbewolkt, en in de zon gewoon heet. Smeren dus. En ook zo heet dat als je je telefoon in de zon laat liggen, deze zo heet wordt dat-ie het niet meer doet – en om af te koelen in de koelkast moet 🙂
Vanmiddag naar de boulevard gewandeld en afgekoeld met een sangria.

Uitzicht ergens in de buurt van Garachico – noord Tenerife

Mooie fontein op de boulevard van Puerto de la Cruz

Sangria, bij de Monkey Beach Club – Playa de las Américas.

 

dagje toeren, dagje tutten

Dat zal zo ongeveer ons terugkerende schema wel worden: een dagje toeren en dan een dagje tutten 🙂

Het 1e toerdagje ging naar La Laguna, in het noorden van Tenerife. Leuk om gewoon doorheen te lopen, torentje beklommen, door de straatjes slenteren. En terug via de Teide. Bijzonder blijft het toch hoe het weer op die hoge berg zo kan veranderen. Van gewoon lekker weer – in Tshirtje is prima te doen – zakt de temperatuur richting het midden van het eiland ineen. Da’s logisch, gezien de hoogte, maar door de wind die de wolken is grote vaart over de weg heen blaast ziet het er ook meteen guur uit. Om vervolgens, als je weer boven de wolken bent, een mooie blauwe lucht te zien, en een zonnetje dat zorgt dat het ondanks de wind toch niet super koud is.

De dag erna niet met de auto maar met de wandelschoenen op pad. Via de boulevard helemaal naar het puntje van Playa de las Americas gelopen. We schatten een km of 10. Weinig tutten eigenlijk, als ik er nog eens over nadenk 🙂
Maar dat tutten maken we dan wel weer goed met een terrasje voor een hapje of een drankje links of rechts.

Uitzicht van af de kerktoren in La Laguna.

Door de wolken heen de Teide op. De wind jaagt de wolken over de weg. Af en toe ook een paar spetters regen, een opdoemende fietser in de mist of een auto die van een P langs de weg de rijbaan weer opschiet.

Om boven de wolken de Teide tegen de blauwe lucht te zien. Plan: er komen wat onbewolkte dagen aan volgens het weerbericht. Het voornemen is om dan nog een keer te gaan.

Aan de westkant van de Teide weer naar beneden. Blijft bijzonder om te zien dat je gewoon boven de wolken rijdt.

Gezien op de boulevard: pakken wij bomen in tijdens bouwwerkzaamheden, hier doen ze dat met de cactussen. 🙂

Even wennen…

Gisteren een soepele heenreis gehad, met weinig bijzonderheden. Het spannendste deel bleek op het einde te zitten. We hadden een code voor een kluisje ontvangen waar de sleutel in zat – die code werkte prima, maar met de sleutel was de voordeur met geen mogelijkheid open te krijgen. Gelukkig was de receptie nog open. De dame daar liep mee om ons de handigheid te leren om de deur open te maken, maar ook haar lukte het niet. Even leek het er op dat er een heuse slotenmaker gebeld ging worden, maar wonder boven wonder bleek de reservesleutel wél te passen. Eind goed, al goed. En alweer het nodige Spaans kunnen oefenen 🙂

Vandaag komen we langzaam in Spaanse sferen en moeten we nog even wennen aan de temperatuur hier. Als de zon ineens vol gaat schijnen als we op weg zijn naar de winkel hebben we eigenlijk net te warme kleren aan. En als we aan het eind van de middag naar de boulevard lopen, en na een drankje en hapje weer terug lopen, is het zo afgekoeld dat het tegen het frisse aan zit. Maar gelukkig moeten we terug naar huis heuvelop lopen, krijg je het vanzelf weer warm 🙂

Net op tijd terug om de zon vanaf ons balkonnetje in de zee te zien verdwijnen (18:50).

Zonsondergang vandaag vanaf het balkon

En die van gisteren, met op de voorgrond het spiegelgladde water van het zwembad van het appartementencomplex Haciendas.

Kopfoto wissel (17)



spanje 2019

Morgen weer op vakantie – naar ons geliefde Spanje. We hebben er zin in. De katjes zijn naar hun logeeradres, de tassen staan gepakt, morgen nog broodjes smeren en dan ‘op naar Eindhoven’.

Natuurlijk schiet vandaag ook de vorige vakantie naar Spanje door ons hoofd, waar we op de eerste dag in Madrid zo’n verdrietig bericht kregen dat het plezier om vakantieverhalen te delen compleet naar de achtergrond verdween.
Strak plan voor dit jaar: mooi kapelletje zoeken en een kaarsje branden. ♥

Kopfoto wissel (16)

ierland spanje 2017

Da’s makkelijk, dit keer – de kopfoto aanpassing.
Kopiëren, schuiven, en klaar is kees. Morgen mogen we weer, naar ons geliefde Spanje. Madrid bekend terrein, Málaga alleen met de auto doorheen gereden, dus dat telt als nieuw. En van M naar M met de snelle AVE  – ook dat is nieuw.

We hopen jullie weer onderweg op de hoogte te kunnen houden. *zwaai*

Que calor…

Onze laatste dag  van deze vakantie in Madrid. Per dag gaat de temperatuur 1 of meer graden omhoog, vandaag code geel voor het warmst van de dag. En dan valt het nog mee en moet de 40 graden later deze week nog komen…

Weer lekker gegeten de afgelopen dagen – afwisselend op terrasjes waar we op plastic stoeltjes tussen de Spanjaarden zitten, als op plekken waar meer toeristen zitten. Leuke mix.

Lunch in een oud theater, tip van N & R. Was top. Platea Madrid, Calle Goya 5-7

Straks nog even douchen, laatste spullen pakken, en op naar het vliegveld. Duimen maar dat de terugweg minder vertraging heeft. Tot in Nederland !

Slenteren door Madrid

Vrijdagavond zijn we van Dublin naar Madrid gevlogen. Niet helemaal soepel, 2 uur vertraging, en daarna nog een uur in het vliegtuig wachten, op een vertrekslot? Wel mazzel dat de dikke meneer naast me een ander plekje regelde voor zichzelf, omdat ie niet bij het raampje wilde zitten, en wij niet wilden ruilen 😝 Gaf ons wat meer ruimte.

Rond half 1 in Madrid en onszelf op een taxi getrakteerd ipv de metro. Leuk appartementje, wederom op loopafstand van het centrum. Vlakbij de Plaza España.

Het is warm dus we passen ons slentertempo en dagindeling daar op aan. ’s Ochtends en ’s avonds wat lopen, slenteren of bekijken, en op het heetst van de dag lekker thuis lummelen of een siësta doen. Zo vliegt de tijd.

Vanaf het balkonnetje van ons appartementje

Avondconcert op het Plaza Mayor

Overdag ziet het er zo uit. Mooi gerestaureerd. De vorige keren dat we hier waren zat er steeds wel iets een stuk in de steigers.

Vandaag geslenterd door het Retiropark. En een koud drankje gedronken met uitzicht op de varende roeibootjes in het Retiro.

Plan voor vanavond: Het gratis uurtje van het Prado. Maar plannen veranderen hier nog wel eens – we gaan het zien 🙂

Dublin

De dagen in Dublin hebben we een dag veel gelopen, en een dag veel gehopt (met de hop on hop off bus). Een paar foto’s van de highlights.

St Patricks Cathedral

Al struinend kom je heel veel imposante gebouwen tegen.

Spire of Dublin | crea 🙂

Zelfbedacht Guinness bierproeverijtje

Er volgen nog wat Dublin fotos van dag 2, maar nu even niet meer. T is al laat. Morgen een reisdag, eerst nog wat ierland en in de namiddag een vlucht naar Madrid.

Oversteek west naar oost

Vandaag een reisdag, van west naar oost Ierland. Om kilometers te maken gaan we stukken over de autobaan, met natuurlijk een paar toeristische uitstapjes. Varierend van ‘groene weggetjes’ tot een middeleeuws kasteel. Ook Newgrange staat op ons wensenlijstje, een prehistorische locatie, iets boven Dublin. Helaas mag het niet zo zijn. Je moet er met een bus heen vanaf het visitor center en de zgn frequent rijdende bus die wij dan mogen nemen vertrekt meer dan een uur later. We laten onze dag er niet door bederven en tellen de leuke dingen van vandaag.
Koffie gedronken in een geweldige pub, vol bejaarden, superslappe engelse koffie en een lekkere scone. Een onverwacht leuk kasteel uit de 12e eeuw in Trim, en de Hill of Tara.

Half 6 komen we aan in Dublin, dat we morgen gaan verkennen. De eerste indruk van Dublin is: vies en rommel op straat. En weer wennen aan de geluiden van de stad, na vogeltjes bij het wakker worden.
Dus dat kan morgen alleen maar beter 🙂

Trim Castle, onverwacht leuk!

Ierse huizen kom je soms in de mooiste kleuren tegen…

Newgrange – in de verte toch nog gezien…

Dit is wel zo’n beetje het Ierland dat ik me voorgesteld had: groen glooiend landschap, met hier en daar een schaap. En een mooi hek ervoor maakt het helemaal af. 🙂

Galway e.o.

Vandaag hebben we wat minder kilometers gereden dan de dagen hiervoor.
Eerst naar Galway, daar geslenterd door het stadje, en daarna nog een toertje in de omgeving.

In Galway lijkt er een kleine versie van de vlootdagen te zijn. Het is ook druk in de stad – vandaag is zondag.

Er vallen een paar spetjes regen als we in Galway lopen. Als we het te erg vinden worden, duiken we een souvenirwinkel in. 2 Tshirts en een sweater later is het weer droog 🙂

Daarna nog een klein toertje in de omgeving ten westen van Galway. Vooral het oversteekje van de zuid- naar de noordkust van het schiereiland vinden we mooi. Meertjes, moerassig, turf dat ligt te drogen, muurtjes van stapelsteentjes, schapen met stippen in vele kleuren, koeien, groene heuvels.

En hier verblijven we: Weir Haven Country House. Geweldig knus.
Zou vast ook zomaar in Engeland kunnen staan, al mag je dat hier vast niet hardop zeggen.

Schattig raampje op onze kamer.

Vanavond weer in de local pub gegeten. Raftery’s Rest. En echt superlekker. Met live muziek op de achtergrond en leuke ongedwongen bediening.

Lekker dagje weer.

Verkassen richting noorden

Vandaag een kort fotoverslagje: moe en al laat.
Reisdag van Killarney naar Kilcolgan, via – wederom – de Wild Atlantic Way, inclusief een veerpontje.
Vandaag wel ‘Iers’ weer: onderweg buitjes, en als we van de parking naar het visitor center lopen bij de Cliffs of Moher worden we van die miezerregen even toch goed nat. Afijn het waait hard, dus ook snel weer droog (en koud…)

Door het buiige weer veel laaghangende wolken. Heel bijzonder is wel dat de wind die af en toe opzij blaast en er dan ineens zo’n imposante klif tevoorschijn komt, om even later weer in het wit te verdwijnen. Hier uitzicht op de Cliffs van Moher. Op een niet zo’n bekend punt, gewoon samen genieten, met in de verte nog 2 eenzame wandelaars.

Hier staan we op die Cliffs van Moher – maar dan met duizenden anderen mensen, al zie je die niet op de foto. Wat een verschil 🙂

Die Wild Atlantic Way loopt zoals je ziet hier dus echt vlak langs het water.

En technisch hebben we puffins gezien. Maar van zo’n afstand dat het meer pinguins leken. En we de telelens en extra inzoomen nodig hebben om thuis te kijken of het klopt. Telt niet, moet beter kunnen 🙂

De wegen beginnen op het einde van de dag meer te lijken op hoe ik me Ierland voorstelde: smalle weg, muurtjes van stapelstenen aan beide kanten, groen, heuvelig landschap, met hier en daar een paar koeien of schapen.

En nog maar wat over het weer: eind van de middag slaat het helemaal om en komen we met stralend weer aan bij ons nieuwe stekje in Kilcolgan.

Vanavond gegeten in de pub in het dorp. Fish en chips… We slapen de komende 3 nachten in een landhuis dat heel Engels aandoet. Dus dat klopt dan wel weer met het menu.
Tijd nu voor een wijntje. Cheers.

Dingle Peninsula

En weer stond een stukje Wild Atlantic Way op het programma: het schiereiland Dingle. Het weerbericht voorspelde buien – uiteindelijk viel dat mee, een bui onder het rijden, verder mocht het geen naam hebben. De wind maakt het af en toe wel fris.

Weer best wat kilometers gemaakt. De weggetjes worden vandaag geleidelijk aan weer steeds smaller. Hier nog met streep in het midden…

… smaller zonder streep…

… en hier eigenlijk 1 auto smal, en een rotsmuur aan de zijkant… En daar kwamen we natuurlijk net een touringcar tegen …

De dag begint heiig, laaghangende bewolking. Onderweg 1 bui en af en toe spetters.

Stop aan een strandje – flink veel wind hier.

Koffiestop in Dingle – de zon breekt zelfs door. Leuk haventje en havenhoofd.

Lunchstop aan dit idyllische strandje. Zitten op de rotsen, uit de wind, in de zon. Perfect.

En ook na de lunch weer prachtige uitzichten.

We hebben ons vandaag af en toe vermaakt met foto’s maken van Koe-nijn voor Project #Knijn2018 🙂

Lekker dagje weer. Morgen verkassen we naar ons volgende appartementje. Benieuwd wat dat weer gaat brengen.

Ring of Kerry

Vandaag weer een stuk van de Wild Atlantic Way gereden. Een fotoverslag van een mooie dag. Zelfs het weer zat mee, wederom – in tegenstelling tot het weerbericht – geen buien. Een paar spetters, dat was al. We mazzelen wat af…

Ring of Kerry – deel van de Wild Atlantic Way. En daar doe je gewoon de hele dag over hoor, nix 3 uur en een kwartier.
Tenzij je overal doorrijdt, denk ik. En de toegestane max. snelheid van 80 of 100 km/u rijdt op deze smalle weggetjes…

We beginnen de dag met een mooie waterval, in de buurt van Killarney

Verderop een stop aan een meertje.

Ieder panorama punt waar je stopt geeft weer een ander geweldig uitzicht.

Zie … 🙂

De chauffeur heeft niet alleen oog voor de weg, maar ook voor de omgeving. En ziet zelfs iets in het water. Heel veel foto’s later en veel inzoomen, denken we dat het toch geen walvis was, maar het monster van Loch Ness.

De weggetjes zijn nog steeds smal, en een stukje zelfs héél smal. Hier echt maar 1 auto breed en bijna geen uitwijkhaventjes. Duimen helpt, geen tegenliggers

De klapper van de dag. Prachtige kustlokatie nabij the Kerry Cliffs.

Recht naar beneden

Gelukkig met hek – er staat onwijs veel wind. Met meewind een helling oplopen blijkt verbazingwekkend gemakkelijk.

Puffins worden voor ons een beetje als het luipaard van Afrika. Diverse reizen nodig om ze te spotten. Ook hier treffen we ze niet, alleen het bordje dat ze er wel voorkomen. Afijn… mogen we ooit nog een keer naar deze regionen op vakantie 🙂

Mooie dag, nietwaar? 🙂

1e stuk van de Wild Atlantic Way

Vanuit Cork vertrekken we bijtijds naar Killarney. Het weerbericht is niet heel positief, maar de receptioniste van het hotel zegt dat het vandaag een mooie dag wordt. “Don’t listen to the weather-forecast. They are always wrong. Just look outside in the morning.” Ze voorspelt een mooie dag, en dat wordt het.

We rijden niet de kortste weg naar Killarney, maar de mooiste: via een stuk van de Wild Atlantic Way. Een kustroute van het zuiden naar het noorden van Ierland, via de westkust.

Regelmatig een fotostop voor een mooi uitzicht langs de weg

Of een hekje en 2 stappen naast de weg.

Veel foto’s maken

De wild atlantic way is afwisselend:

Van rijden door een soort groene ‘tunnelbak’…

…of met weidse uitzichten, al dan niet op water…

…en hier en daar zelfs een tunnel.

Wel smal, smaller, of smalst. Af en toe denken we aan ons eerste plan om een camper te huren i.p.v. een auto. Op sommige delen van de route lijkt dat niet zo’n feestje.

In Killarney ons apartementje – Rookery Meows – snel gevonden. Wordt onze uitvalsbasis voor de komende 2 dagen.